Geschiedenis

Het Vlaams Rechtsgenootschap werd opgericht in 1885, met professor Joseph Van Biervliet als drijvende kracht. De oudste kring van Leuven verschilde in zijn prille jaren nogal van de faculteitskring vandaag. Het VRG hield zich voornamelijk bezig met besprekingen van juridische literatuur en pleitoefeningen. Bovendien maakten professoren en assistenten deel uit van de vereniging. Het VRG nam gaandeweg ook taalpolitieke standpunten in en was nauw betrokken bij de Vlaamse emancipatiestrijd om het Nederlands een sterkere positie te geven aan de Vlaamse universiteiten, waar het Frans de voertaal was. De vervlaamsing van het rechtsleven en de universitaire wereld vormden geleidelijk aan een belangrijk deel van het kringprofiel. In de jaren '30 kwam dit in een stroomversnelling toen de Gentse universiteit vernederlandst werd. Onder impuls van het VRG volgde Leuven relatief spoedig met, naast Franstalige, voortaan ook Nederlandstalige colleges aan de rechtenfaculteit. 

In de jaren '60 nam het VRG eensgezind positie in in de kwestie van de splitsing van de Leuvense universiteit en de hervorming van de rechtenstudies. Het VRG organiseerde geregeld betogingen en steunde professor Zeger Van Hee voluit toen hij voor het eerst faculteitsraden in het Nederlands organiseerde, tegen het reglement in. Professor Van Hee was vanaf 1963 de eerste Nederlandstalige decaan van de faculteit en zou ook de eerste decaan van de faculteit zijn na de splitsing.

Zeger Van Hee in 1961

In de jaren '60 werd de werking van het VRG dan ook verder professioneel uitgebouwd met de taalstrijd als achtergrond. In 1963 werd de eerste editie van de Revue der Rechten georganiseerd. In 1964 werd de cursusdienst opgericht, die de boekenprijs voor de Vlaamse rechtenstudent democratiseerde. De cursusdienst werd georganiseerd omdat het praesidium onder Marc Huybrechts ernaar streefde om van een gezelligheidsvereniging verder uit te groeien naar een "kring die het algemeen fakultair welzijn wil behartigen". Ook in 1964 werd het eerste balanske gedrukt, een tweewekelijks infokrantje. Dit is de voorloper van de huidige (Mini)Balans. Eveneens in 1964 werd het Huis der Rechten opgericht, onafhankelijk van het VRG. Het café fungeerde als een ontmoetingscentrum voor iedereen die met de rechtenfaculteit te maken had. 

In 1967 bezette het VRG met 300 studenten de Bibliotheek Rechtsgeleerdheid omdat ze de aandacht wilden vestigen op de gebrekkige installaties van de faculteit. De toenmalige situatie kon volgens hen geen verantwoorde wetenschappelijke vorming waarborgen. 

1968 werd het jaar van Leuven Vlaams en het jaar waarin de studenten na jarenlange strijd eindelijk hun plaats in de beslissingsorganen van faculteit en universiteit verkregen. Luc Van den Brande, die in de jaren '90 minister-president van Vlaanderen zou worden, zat in het VRG en was praeses in deze roerige periode. Toen Leuven Vlaams begin jaren '70 voltrokken was, ontplooide het VRG voluit een reeks andere activiteiten voor de studenten. 

In 1977 nam het VRG voor de eerste keer deel aan de 24 urenloop.

In 1978 vond de eerste editie van de Valkfeesten plaats, het slotfeest van de jaarlijkse kiesweek. Enkele grote namen die al hebben opgetreden op de Valkfeesten zijn Wim Soutaer, Clouseau, 2 Fabiola, Get Ready, De Kreuners en Bart Kaëll.

De redactie van de Balans in 1979. Links in het midden de jonge  Matthias Storme. Rechts aan de typemachine de jonge Axel Haelterman. Beiden zijn vandaag professor aan de Valk.

In 1984 rommelde het binnen de Algemene Studentenraad (ASR), de toenmalige overkoepelende organisatie van alle kringen. De ASR werd verweten een te eenzijdige politieke mening door te drukken, tegen de wil van de kringen in. Het VRG, onder praeses Geert Glas, en Ekonomika besloten daarop om zich af te scheuren van de ASR. De afscheuring van VRG werd in een stemming goedgekeurd door 83,59% van de rechtenstudenten. Vele kringen volgden in hun kielzog en richtten parallel aan de ASR een nieuwe overkoepelende organisatie op (KrUL). Zo bestonden er enkele jaren twee overkoepelende organisaties naast elkaar. De KrUL richtte ook een nieuw onafhankelijk studentenblad op (Faze), aangezien VETO als blad van de ASR eveneens een sterk eenzijdige politieke kleur had. 

VRG stapt op uit de ASR (Veto Jaargang 10, '83-'84. Nr. 19)

Eveneens in 1984 werd de eerste vrouwelijke praeses verkozen: Ann Elias. Velen zouden daarna in haar voetsporen treden. 

In 1986 was Steven Vanackere als VRG-praeses een voortrekker bij de oprichting van LOKO. Op die manier werd getracht alle Leuvense verenigingen terug onder één overkoepelende vereniging te brengen, nadat VRG en Ekonomika in '84 de ASR hadden getorpedeerd. In 2015 vertelde hij nog in Veto: “Ik denk dat ik de naam LOKO heb uitgevonden”. Ook de redactionele lijn van het oude studentenblad werd enigszins aangepast, maar de naam VETO bleef na onderhandelingen behouden. Het pas opgerichte blad 'Faze' werd in datzelfde jaar opgeheven.  

In 1989 werd het VRG officieel een vzw en verhuisde de vereniging naar het huidige pand in de Tiensestraat. Tot hiervoor was het VRG een feitelijke vereniging. Eveneens in dat jaar waren er niet minder dan drie opkomende ploegen tijdens de praesidiumverkiezingen. De laatste keer dat twee serieuze ploegen tegen elkaar opkwamen, is ondertussen van de kiesweek van 2013 geleden. 

Tiensestraat 53, midden jaren '90

In 1991 werd het VRG derde op de 24 urenloop. Een resultaat dat daarna nooit meer geëvenaard werd. De prijs voor de mooiste stand haalde VRG daarentegen meermaals binnen in zijn geschiedenis.

In 1996 stond de Valk in rep en roer. In de aanloop naar de kiesweek kregen de twee kandidaat-praesessen een grote sponsoraanbieding van een Brussels reisbureau. Aangezien het bureau maar één ploeg wilde sponsoren, werden beide praesessen verzocht de geheime activiteitenkalender van hun kiesploeg door te sturen, zodat het bureau een ploeg kon uitkiezen. Kandidaat Bruno Lambrecht vond het adres dat het reisbureau had opgegeven echter wel erg vreemd: een postbus in een postkantoor bij het Brusselse Noordstation. Enkele telefoontjes naar het postkantoor brachten de bal aan het rollen: het reisbureau bleek niet te bestaan en de postbus was geopend op naam van zijn tegenstrever, R.A., een telg uit een bekende Vlaamse familie. Het kiescomité ondernam onmiddellijk actie en lichtte de decaan en de faculteit in. De feiten wezen op  poging tot oplichting en valsheid in geschrifte. De decaan nam de twee kandidaat-praesessen in een auto van het rectoraat mee naar de Brusselse postbus, om daar vast te stellen dat de postbus effectief op naam van R.A. stond. Deze verklaarde dat iemand hem erin wilde luizen. In overleg met de decaan schorste het kiescomité R.A. Daarop spande die een proces in kort geding aan waarbij de rechter oordeelde dat R.A.'s schuld niet bewezen werd. In de daaropvolgende verkiezingen won Bruno Lambrechts ploeg ruimschoots van de ploeg van R.A.

Schandaal in de Valk (Veto Jaargang 22, '95-'96. Nr. 25)  

In 2013 werd de Studentenraad KU Leuven (Stura) opgericht als gevolg van de integratie van de academische hogeschoolopleidingen in de universiteiten. In de Stura worden studenten niet langer per richting, kring, of campus vertegenwoordigd, maar zetelen studentenvertegenwoordigers per faculteit. De vier geledingen van onze faculteit verenigden zich daarom in FORS, het Facultair Overlegorgaan van de RechtsgeleerdheidsStudenten. Deze vier geledingen zijn VRG Onderwijs, Crimen Onderwijs, campus KULAK en campus Brussel. Hoewel de Leuvense rechtenstudenten via VRG Onderwijs een overweldigende meerderheid hebben binnen FORS, wordt er altijd geprobeerd in goede onderlinge verstandhouding tot beslissingen te komen.

In 2014 verhuisde de VRG-jobbeurs vanuit de Nieuwe Valk naar de Jubileumzaal in de Universiteitshallen. 

In 2018 organiseerde het VRG een openluchtcantus voor meer dan 600 studenten op de binnenkoer van het historische Pauscollege. Op enkele uren tijd werden er maar liefst 46 vaten opgedronken, terwijl de 12 tapkranen bijna continu aan het stromen waren. 

Openluchtcantus op het Pauscollege 


Oud-VRG'ers

Enkele oud-praesidiumleden van het VRG zijn onder meer:
1954: Mark Eyskens (praeses), eerste minister van België
1967: Jef Vermassen, strafpleiter
1968: Luc Van den Brande (praeses), minister-president van Vlaanderen 1992-1999
1975: Carl Devlies, staatssecretaris
1978: Axel Haelterman, professor
1978: Matthias Storme, professor
Jaartal onbekend: Alain-Laurent Verbeke, professor
1986: Steven Vanackere (praeses), directeur Nationale Bank van België en minister
1988: Bart Somers (kandidaat-praeses), minister-president van Vlaanderen 2003-2004
1988: Bert Kruismans, stand-upcomedian
1990: Johan Du Mongh, professor
1991: Wim De Vilder, nieuwsanker
1993: Bert Gabriëls, stand-upcomedian
1996: Ilse Samoy, professor
2002: Zuhal Demir (facultair), staatssecretaris

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

{{ newsletter_message }}

x

keyboard_arrow_up

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x